JOHAN’ A MEKTUPLAR- VEDA

Johan,

Hikayenin tamamını sadece sen ve ben biliyoruz. Bu yüzden her şeye rağmen en yakınımsın sen!

“-Bu kıza dostluk duyuyorum ben.

–  Yeterli mi bu kadarı ?

– Bu yeterli değil de insanın kendi daracık çevresinde yaşayıp gitmesi, hiç böyle bir duygu tatması  mı yeterli ? “

Andrew Jolly’ nin Seni içime Gömdüm kitabında rahip, bir Kızılderili ile evlenmek isteyen adama böyle soruyor ; bu kadarı, yani sadece dostluk duymak yeterli mi ?

Bu duyguyu tatmamış olmak, bu dünyadan birine yakınlık hissetmeden ayrılmak, her günün birbiriyle aynı olmasındansa birine her şeye rağmen dostluk duymak, kalbini hissetmek, başka bir pencereden dünyaya bakmak daha evla değil mi ?

Bu kitabı son zamanlarda daha sık anımsar oldum. Karısının cenazesini sırtında taşıyan ve ona düzgün bir veda etmeye çalışan ve aynı zamanda kendini hayatta tutmaya çalışan bir adamın hikayesini anlatıyor.

Kitabın ilk sayfasında “ 28.06.2019 buldum” yazıyor. Belli ki çok uzun süre aramışım. Bu adamdan mı yoksa ben de böyle veda ettiğim için mi bu kitabı bu kadar çok sevdim bilmiyorum ama taşıdığım bu cenaze bana artık ağır gelmeye başladı Johan. İşin kötü yanı ben ne veda edebiliyorum ne de bu cenazeyi bir yere bırakabiliyorum.

“ Hiç değilse bu vardı. Ben layık olsam da olmasam da vardı. “

Çatı katındaki o evde böyle şeylerin hep roman kahramanlarının başına geleceğini, sadece filmlerde böyle şeyler olduğunu düşünürdüm.

“ Düşünmek bile şaşırtıyordu insanı ; vahşilik bu muydu acaba ? Ölümün uyandırdığı acının ötesinde geçen, her şeye sevecenlikle kucak açan bir aşk tatmak mıydı ?

Onu sevdim diye nelere katlanacağım Tanrım ? “

Gömecek yer bulamıyorum Johan. Ya da bir yere gömersem seni sonsuza kadar kaybettiğimi kabul etmem gerekir diye korkuyorum. Bu yüzden yüküm gittikçe ağırlaşıyor. Yolda karşılaştıklarım biraz yükümü hafifletmeye meyilli de olsa ben bırakamıyorum. Burada olsaydın yine her şeyde olduğu gibi bunu da gereğinden fazla abartıyorsun derdin. Daha önce de birilerini kaybetmişliğim var ama hiç onlarla birlikte benim de bir parçam gitmemişti.

İşte tam da  bu yüzden kendimi kaybetmemek adına “ Seni içimde gömdüm “

Sevgilerle, Cozutuk

Gustav Klimt- Der Kuss ( 1907 -1908 )


Cozutuk Blog sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Yorumlar

Yorum bırakın